Zgłoszenie do artykułu: Gorzki rok

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Krajobraz jeszcze gorący,

Chociaż barwy już szare,

Bliższe nocy niż dnia.

Ostatni taniec się skończył,

Goście wyszli nad ranem,

Lecz orkiestra wciąż gra.

Tramwaje jadą do piekła,

Nieba chyba już nie ma,

Ktoś wysiada, ktoś wsiadł.

Centrala ciągle zajęta,

A tu przecież żyć trzeba,

Nieść swój bagaż półprawd.

Gorzki rok,

Rok niełatwej pogody,

Gorzki rok,

Z próbą ognia i wody,

Gorzki rok,

Tyle lat już spóźniony

Lecz ja znam jego twarz

Chyba był tu nie raz.

Niepokój do wynajęcia,

Z teczką idzie do pracy

Popatrz, może to ty.

Zajęte krzesła i miejsca

Jak przy dobrej kolacji

Nawet zamknął ktoś drzwi.

Dziewczyna, której nie było,

Z wierszy ludziom się zwierza,

Słowa pieką jak sól,

A ludzie stoją i milczą,

Ludzie tacy jak w wierszach,

Lecz chmurniejsi od chmur.

Zrozumiesz może coś z tego,

Gdy to będzie historią

Lepszą, gorszą lub złą.

Sierpniową żyją kolędą

Ci, co w progu wciąż stoją,

Chociaż to przecież ich dom.

Do ręki bierzesz gazetę-

Widzisz czarne tytuły,

Uderzają jak wiatr.

I zdjęcia także już nie te,

Patrzy asfalt złych ulic,

Tak się kończy ten akt.

Gorzki rok,

Rok niełatwej pogody,

Gorzki rok,

Z próbą ognia i wody

Gorzki rok,

Tyle lat już spóźniony-

Lecz ja znam

Jego twarz

Chyba był tu nie raz.[1]

Bibliografia

1. 

http://www.irenajarocka.pl/9/1/song/66/dyskografia.html
Oficjalna strona Ireny Jarockiej [odczyt: 22.04.2015].