Jeszcze krok i znów mrok, mała wieczność

Ta minuta trwać może sto lat

Obok już twoich póz niedorzeczność

Jest samotność jak lustro i walc

To twój cień objął cię chłodem szarym

Szepce ci: jesteś nikt, nie ma cię

Nie ma prawd, nie ma kłamstw

Jedno wiesz, jesteś sam

I tak będzie, zostanie jak jest

Wypij do dna

Gorzkie wino samotnych

I ty i ja potrafimy z tym żyć

Śmierć oczy ma

Z wypłowiałych afiszy w ciszy

Gorzkie wino samotnych

Wypij do dna

Jeszcze masz jakąś twarz, jakieś ciało

Celę, w której uwięził cię byt

Jeszcze się dotąd nic nie udało

Jedno wiesz, było głupio i wstyd

W pustych dni gęstą sieć zaplątany

W węzłach żył słyszysz szum ciemnej krwi

Nie ma prawd, nie ma kłamstw

Jedno wiesz, jesteś sam

Pogodzony z swą klęską ktoś, nikt

Wypij do dna

Gorzkie wino samotnych

Wypij niech czarny blask

Zamigoce we szkle

W świecie ze ścian

Tylko siebie usłyszysz w ciszy

Gorzkie wino samotnych

Wypij do dna^[1]