Zostawiłaś nas na rozstaju dróg

bez przyjaciół trudno jest żyć

zostawiłaś nas na rozstaju życia

z hymnem miłości na ustach

urzekłaś młodych ludzi swoją urodą i szczerością

w mojej pamięci pozostaniesz na zawsze

Pod ostrzałem granatów i bomb nienawiści i nietolerancji

potrafiłaś przejść bez rany, na gruzach miasta zbudować swój świat

twój potencjał sprzeciwu i buntu potrafił wykrzesać z ludzi ogień

który był w stanie strawić gmachy rządowych budynków

Wiem, że od słów do czynów jest jeszcze daleka droga

ale wiem, że dzięki tobie cel jest coraz bliżej

w mojej modlitwie zostawiłem miejsce na Tybet

a w moim sercu zostawiłem miejsce dla ciebie

Na pożegnanie nie powiem ci nic

choć krzyk sam ciśnie się do ust.^[1]