Hula zimny wiatr

Na polach i na drogach,

Obcy wokół świat

I zima taka sroga.

Tylko w górze, hen,

Gwiazda od Betlejem leci,

Głosząc wszem nowinę, że

Oto się nam rodzi boże dziecię!

Na sianeczku drży

Bezbronny jak kruszyna,

Płakać nie ma sił,

A w okna śnieg zacina.

Zamiast mędrców trzech,

Których los gdzieś, tam zatrzymał

Przy nim tu tylko czuwa wiatru śpiew.

Wiosenne ruszą wody! Zaśnij, uśnij, synku śpij!

Stopnieją serc nieczułe lody! Niech się tobie niebo śni!

Świat będzie znowu młody! Zaśnij, uśnij, synku śpij!

Lecz teraz, synku śpij. . . Zaśnij, uśnij. . .

Jeszcze nie wie nikt

Na świecie chyba całym,

Że pod dachem tym

Marzenia się spotkały.

Jeszcze w każdym z nas

Serca śpią pod płaszczem białym,

Chociaż On zstąpił właśnie między nas!

Wiosenne ruszą wody! Zaśnij, uśnij, synku śpij!

Stopnieją serc nieczułe lody! Niech się tobie niebo śni!

Świat będzie znowu młody! Zaśnij, uśnij, synku śpij!

Lecz teraz, synku śpij. . . Zaśnij, uśnij. . .^[3]