W grudniowe noce, w zimowe noce,

Dzieciątko Boże z zimna dygoce.

Idzie przez pola pokryte szronem,

Wiatr Mu wydzwania piosnki znajome.

Hej kolęda, kolęda, hej kolędy to czas.

Kto ogrzeje rączęta, kto schronienie Mu da?

Tyle tych domów i okien tyle,

Może Go schronią choćby przez chwilę,

Może przygarną do serca ludzie,

Może nakarmią, nim dalej pójdzie?

Świeczki się jarzą w świerkach zielonych

I złote gwiazdy wieńczą korony,

Bo zewsząd dzwoni kolęda święta,

Lecz o Nim, o Nim nikt nie pamięta.^[1]