Hej, ode wsi do miasta,

hej, gościniec prowadzi,

witojcie kochani

i bundzciez nom tu radzi.

Idziemy do was razem,

hej, z pogody i burzy,

niechajze nom dzisiaj

świat ten radońciom słuzy.

Idziemy do wos z sercem,

co nigdy nie zawodzi,

bo chłopska rzetelność,

oj z kochania się rodzi.

Idziemy do wos z wiarom,

co słóńca dłóniom singa

co w pracy sie rodzi,

a nie w uconych ksingach.

Oj, wase runcki białe,

a nase rynce corne,

oj, idziemy do wos,

oj, z pszennym złotym ziornem.

Oj, witomy wos wszystkich,

a i sie uśmiechomy,

bo dzisioj dożynki

a w województwie momy.^[1]