Historia zmyślona, chociaż nie całkiem

Szła pastorałka w ramię z katafalkiem

A każde śniło naj – ostatni wątek

Pastorałka koniec, katafalk początek.

A baby rozstajne grzeją się od słońca

I myślą, jak czekać, by doczekać końca

I to nieważne, rolne, czy bezrolne

Lecz jakie nad nimi staną krzyże polne.

A takim krzyżykom niewiele potrzeba

Paciorek i trochę powszedniego chleba

I z takiego jadła tyją na potęgę

Bogu na chwałę, ludziom na podziękę.

Historia banalna, temat trochę wstydny

Pastorałka licha, katafalk solidny

Więc, gdy baba dziecko wyjmie zza pazuchy

To posiej od razu drewniane pieluchy.

Posiej te sosnowe, niech się rozkołyszą

Posiej te dębowe, niechaj rosną ciszą

Sosna szybko rośnie, niech kwili kołyska

Z dębu cicha trumna, kiedy przyjdzie kryska

Historia zmyślona, chociaż nie całkiem...^[1]