Twórco światła, co z nicości,

Światłość dzienną wywołałeś,

I w pierwiastkach jej jasności,

Ranek światu zgotowałeś!

Czas od rana do wieczora,

Dniem z Twej woli nazywamy;

Oto spada nocna pora,

Więc ze łzami Cię błagamy:

Nie bierz życia nam światłości,

Gdy nas brzemię winy gniecie,

Gdy nie myślim o wieczności,

Uwikłani w grzechów siecie.

By do wiecznej dojść nagrody,

Do bram nieba niech kołaczem.

Unikamy wszelkiej szkody,

I zmywamy grzechy płaczem.

Spraw to, Ojcze miłosierny,

Synu Ojca, Boże żywy,

Z Duchem Świętym, co społecznie,

Królujcie na wiek wiecznie. (Amen).^[1]