Nadziei w dziecięcych oczach żar – prawdziwy

Gdy bajką uśpiony lęk spał na niby

Był Księżyc skąd uciekł strach i nie ma zła

Smak wieczorów tamtych mą duszę pieści wciąż

Choć tyle lat minęło

Mój synku lecz dzisiaj jesteś już za duży

Nie mogę, nie mogę chronić Ciebie dłużej

Za małe ramiona moje już by Cię strzec

Prawda do drzwi puka

Już naszą księżycową bajką nie pokonam jej

Teraz wiesz już synku mój

Że nawet, nawet tam

Na Księżycu Twym znają ból

I czasem mieszka strach

Nie raz, nie dwa jeszcze, świat okrutny

Na Ciebie wskaże palcem swym

To smutne – lecz inne, nie moje, dadzą spokój Ci ramiona

Będzie jakaś Ona – ciężko myśleć – moja bajka zakończona

Teraz wiesz już synku mój

Że nawet, nawet tam

Na Księżycu Twym znają ból

I czasem mieszka strach

Gdy przed prawdą dłużej już chronić nie mogę Cię

Bajka zakończona, w świat prawdziwy pora wejść

Teraz gdy już wszystko wiesz, cofam prawo Twe do łez

Bądź dorosły synku mój i nie bój, nie bój się

Teraz wiesz już synku mój

Że nawet, nawet tam

Na Księżycu Twym znają ból

I czasem mieszka strach