I znów przyjdzie noc,

Ta noc, święta noc,

Na którą się czeka

Z nadzieją przez rok.

Spod rzęs złota łza,

Że tu, pod nasz dach,

Przyleci kolęda jak ptak.

Gdzieś – tam – race gwiazd

I słów ciepłych blask,

Że miłość prawdziwa

Zamieszka wśród nas.

A my, aż po świt,

Przed złem strzegąc sny,

Będziemy świętować jak nikt.

Gwiazdo świeć!

Głosie leć

I nieś wesołą nowinę!

Gwiazdo świeć!

Głosie leć,

Niech świat powita dziecinę!

I znów przyjdzie noc,

Ta noc, święta noc

I skrzydłem pokoju

Otoczy nasz dom.

A gdy dzwonów dzwięk

Ze snu zbudzi się,

Hossannę poniesie nasz śpiew.

Gdzieś – tam – srebrny puch

Co tchu płynie w dół

I słowa kolędy

Przynosi spod chmur.

A my twarzą w twarz

A tuż obok nas –

– Nadziei dopełnia się czas!

Gwiazdo świeć!

Głosie leć

I nieś wesołą nowinę!

Gwiazdo świeć!

Głosie leć,

Niech świat powita dziecinę!^[1]