Ite missa est

Co potem, to co zawsze

poznikało tylu

śmierć zajdzie starszym z przodu

a młodszym od tyłu

Można mieć wszystko żeby odejść

czas młodość wiarę własne siły

świętej pamięci dom rodzinny

skrzynkę dla szpaków i sikorek

miłość wiadomość nieomylną

że nawet Pan Bóg niepotrzebny

potem już tylko sama ufność

trzeba nic nie mieć, żeby wrócić

Ite missa est, Deo gratias.

Te Deum

Bocian nas przynosi

szara gęś zabierze

anioł jak grzeszną świnkę

ucałuje szczerze

Herod postraszył stajnia uboga

ludzkie kłopoty małego Boga

nawet trzech mędrców na nic się przyda

bo Bóg tak mały, że go nie widać

Matka Boska Góralska

nad kołyską mu śpiewa

baran biegnie po górach

bo tęskni do nieba

Podpisujemy imieniem i nazwiskiem

wiersze książki obrazy

wdzięczni, że nas dostrzegą

stawiamy sobie pomniki

zamawiamy grób z fotografią

na wszelki wypadek

pokazujemy swój smutek

swoją miłość i rozpacz

by grubiej śpiewały

Twoje dzieło największe,

bo Ciebie nie widać

TE DEUM LAUDAMUS.^[1]