Na białej kartce zapisuję powoli

To, co daje radość

To, co mnie najbardziej boli

Na białej kartce zapisuję „30” –

Liczbę lat, wspólny świat

Marzeń, planów, pracy,

Codzienności naszej

Niechby nam los podarował jeszcze tyle

Czy będziemy z czasem ciut mądrzejsi

Czy będziemy wiedzieć ile

Z siebie dać trzeba,

Kiedy milczeć, kiedy ważyć słowa

Własny móc znaleźć ład

By przez siebie w końcu

Kiedyś nie zwariować

Dajesz mi

Tyle chwil radosnych

Już kolejne wiosny

Mijają nam pod wspólnym niebem

Trosk codziennych

Nie wiem ile nam jeszcze pozostało

Drżę, bo wciąż mi mało

Ciebie wciąż mało mi

Wiem, że czasami ranię

Trudne to moje kochanie

Ale pamiętaj, że choć boli

W doli czy niedoli

Jak dwa Michały

Ty - ten duży, a ja - drugi mały

Tańcować z tobą chcę

Za oknem szepcze rzeka

Ja milczeniem wabię słowa

By ci je móc wyśpiewać

Na spotkanie przygotować

Nie złość się na mnie

Że mam tylko te piosenki

Z ciszą znów za pan brat

Chcę zrozumieć bardziej

Moje, twoje lęki

W zapachu domu, w którym teraz jestem

W którym stoję

Zaklęty czas, w pokojach giną niepokoje

Zasypiam cicho z Tobą znów pod powiekami

Tyle lat, wspólny świat

Marzeń, planów, dążeń

Codzienności, wspomnień...

Dajesz mi

Tyle chwil radosnych

Już kolejne wiosny

Mijają nam pod wspólnym niebem

Trosk codziennych

Nie wiem ile nam jeszcze pozostało

Drżę, bo wciąż mi mało

Ciebie wciąż mało mi

Wiem, że czasami ranię

Trudne to moje kochanie

Ale pamiętaj, że choć boli

W doli czy niedoli

Jak dwa Michały

Ty - ten duży, a ja - drugi mały

Tańcować z tobą chcę^[1]