Ulotne wszystko jak chwila,

Jak kruchy sen,

Jak powiew skrzydeł motyla,

Jak nagły deszcz.

Przez moment cieszy i mija,

Rozpływa się

I już nie wraca – czy chcesz czy nie.

Niewierni sobie na zawsze,

W pośpiechu dat,

Marzenia mamy łaskawsze

Niż ślepy traf,

Lecz czasu brak by popatrzeć

Za siebie, w dal

I by ocalić choć gest, choć ślad.

Jak łatwo zapomnieć,

Przekreślić swój czas!

Jak łatwo

W milczeniu pochylić twarz!

Jak łatwo zapomnieć,

Przekreślić swój czas!

Jak łatwo

W milczeniu pochylić twarz!

Do wczoraj wszystko przed nami –

– Aż brakło tchu!

I nagle ciszy aksamit

I myśli chłód;

Ktoś za nas oblał egzamin

Z życiowych ról,

Dziś niepotrzebnych i tak nam już.

Jak łatwo zapomnieć...^[1]