Jak my pszenicke zwozili,

pogody nie beło,

a i bo nom to słónecko

tak słabo świeciło.

Jeździły, jeździły fury,

jak po niebie chmury

na pole, na pole

a i myśmy to wrzucali

snopecki w stodole.

Nadciungnyła ciemno chmura,

stanyła nad gonkiem,

przyjmijze nos zacny panie

z tym pszenicnym wionkiem.

Nadciungnyła corno chmura,

stanyła przed dworem

przyjmijze nos zacny panie

mile a z humorem

Jak my weśli tu do zboża,

do piersego zniwa,

obiecoł nom nas pan dziedzic

barełecke piwa,

Obiecała nas pani

gunsior gorzałecki,

aby sie tu uracyły

nase zniwiorecki.^[1]