Szkoda słów,

Nic to już nie zmieni,

Chcesz czy nie – wszystko stało się.

Jak ze snu

Nagle przebudzeni,

W każdym z nas niepotrzebny żal.

Zagubieni? Zasmuceni?

Który to już raz!

Jak pod wiatr,

A przecież trzeba żyć!

Jak pod wiatr,

Choć boli, no to nic!

Jak pod wiatr,

Nie pora już na łzy

Będzie co ma być!

Spojrzeń chłód

W oczach pozostanie,

Ale czas znów uleczy nas.

Potem serc

Zwariowany taniec

Da nam znak, że się zmienia świat.

I od nowa czułe słowa

I przygody smak!

Jak pod wiatr?

A jednak trzeba żyć!

Jak pod wiatr?

Lecz uśmiech nam się śni!

Jak pod wiatr?

A cóż są warte łzy,

Gdy znów ja i ty?!^[1]