Umiemy pięknie śnić, nie potrafimy się obudzić

By z jasną twarzą wyjść do świata jaki jest, do ludzi

O, to, co nam daje dzień takie się szare zdaje, zwykłe zdaje

Nie, przecież nie jest tak

Masz tylko jeden świat

I nie uciekniesz, bo nie ma jak

Masz w sobie to, co masz

Obraca się Twój czas

I nie uciekniesz, bo nie ma jak

Jest jedna życia nić, prowadzi sen przez nocy krańce

Nikt przecież nie chce być do codzienności swej wygnańcem

Nie umiem zgodzić się, że sen mi w oczach gaśnie, kiedy właśnie

Nie, przecież nie jest tak

Mam tylko jeden świat

I nie ucieknę, bo nie mam jak

Dzień mi pomaga śnić, sen mi pomaga żyć

Choć to niełatwe sobą chcę być

Mam w sobie to, co mam

Chcę tego, czego chcę

I nie odejdę, bo nie mam gdzie

Mam w sobie to, co mam

Chcę tego, czego chcę

I nie odejdę, bo nie mam gdzie

Nie, przecież nie jest tak

Mam tylko jeden świat

I nie ucieknę, bo nie mam jak^[1]