Przez tyle lat szukaliśmy się wzajem,

Aż nadszedł dzień, pamiętny dla nas dzień,

Gdy cały świat dokoła pachniał majem,

A myśmy szli w zielony leśny cień.

Pamiętam wciąż tę twoją twarz pobladłą,

I zapach ust i pocałunków smak,

I nagle dziś to wszystko się zapadło

Przez jedno złe i nieopatrzne „tak”

Jedno smutne słowo

Dzieli nas na nowo,

To jedno słowo, które rzekłaś w chwili złej,

Jedno słowo smutne

Zimne i okrutne,

I tak na próżno dziś powtarzasz „Litość miej!”

Smutne słowo jedno

Naszą miłość biedną

Zabiło już i nikt nie wskrzesi jej.

Dlaczego łkasz?

Ten mały dramat nasz

Ma finał z czterech słów:

„Bądź zdrowa” i „Bądź zdrów!”

Wierzyłem ci, a dziś straciłem wiarę,

Wierzyłem ci, a tyś zdradziła mnie,

Rozumiem cię, to są przesądy stare

Ten cały żal ukryty gdzieś na dnie.

A jednak, wiesz, już lepiej było skłamać,

Powiedzieć „nie”, za wszelką cenę „nie”!

Któż kazał ci tą prawdą serce łamać?

Wierzyłem ci, a tyś zabiła mnie!

Jedno smutne słowo

Dzieli nas na nowo,

To jedno słowo, które rzekłaś w chwili złej,

Jedno słowo smutne

Zimne i okrutne,

I tak na próżno dziś powtarzasz „Litość miej!”

Smutne słowo jedno

Naszą miłość biedną

Zabiło już i nikt nie wskrzesi jej.

Dlaczego łkasz?

Ten mały dramat nasz

Ma finał z czterech słów:

„Bądź zdrowa” i „Bądź zdrów!”^[1]