Woła mnie noc,

Kiedy miasto na dobre już śpi,

Więc po cichu się skradam do drzwi

Na palcach i chyłkiem, jak kot,

Wymykam się stąd.

Biegnę, co sił,

Jakbym chciała być szybsza niż wiatr.

Jednym susem przez pola i sad,

By wreszcie zobaczyć się z tobą,

Nim zbudzi nas świt.

Pusty jest twój dom,

Gdy kończy się już dzień,

Kiedy mrok się tuli do rak,

A cisza odbiera mi sen.

Chciałam za dnia

Znaleźć ciebie i spojrzeć ci w twarz,

Ale drogę ktoś zmylił nie raz

I w końcu o zmierzchu samotna

Wracam pod dach.

Pusty jest mój dom...

Teraz już wiem,

Że nie spotkam cię nigdy i tak

Może szczęścia po prostu nam brak,

A może naprawdę istniejesz

Jedynie we śnie?^[1]