Może to żart, może nie żart,

Lecz mówią mi – nie pchaj palca między drzwi!

Ja mówię – wiem! I śmieję się!

A potem sam znów się w biedę nową pcham.

Może to żart, może nie żart,

Lecz słyszę wciąż: człowiek chytry jest jak wąż!

Ja mówię mija czas i obrywam któryś raz!

Jestem jaki jestem,

Nie narzekam nigdy na los!

Jestem jaki jestem

I kłopotom śmieję się w nos!

Może to żart, może nie żart

A dzień po dniu słyszę: zmień się bracie już!

Ja mówię – nie! Ja z tego kpię!

I z biegiem lat wierzę bardziej w stary świat!

Jestem jaki jestem,

Nie narzekam nigdy na los!

Jestem jaki jestem

I kłopotom śmieję się w nos!

Może to żart, może nie żart,

A dzień po dniu słyszę: zmień się bracie już!

Ja mówię – nie! Ja z tego kpię!

I z biegiem lat wierzę bardziej w stary świat!^[1]