Zaledwie się, obudzę,

Powitam dzień za progiem,

Już czeka na mnie życie,

Jak ciepła grzanka z miodem.

Spoglądam na zegarek

I szybko plan układam,

A myśli coraz więcej

I taki w nich bałagan...

Jeszcze jeden papieros

I jeszcze jedna kawa,

A każdy woła – pracuj

I więcej z siebie dawaj!

Zajęty drobiazgami

Dosięgam dnia połowy

I szukam, gdzie się podział

Mój lek od bólu głowy.

I znowu noc za progiem,

A myśli wciąż w nieładzie,

Lecz nawet nie spostrzegam,

Jak dzień do snu się kładzie.

Jeszcze jeden papieros

I jeszcze jedna kawa –

– Tak kończy się niejedna,

Zwyczajna ludzka sprawa...^[3]