Jeszcze nie czas do gwiazd nad głową.

Jeszcze nie czas na sen pod brzozą.

więc nie wypominaj mi

czego w życiu nie zrobiłem,

przez ostatni milion chwil

bez rozkładu jazdy żyłem.

Przeleciałem świata pół

goniąc jedną szkolną miłość

i nie biłem głową w mur,

gdy go obejść można było.

Jeszcze nie czas na strach o zmierzchu.

Jeszcze nie czas na lot w powietrzu.

czy tam z góry widać nas

na tych wyspach Robinsona

zapatrzonych w szańce raf,

czy je zdoła ktoś pokonać

czyjaś niewidzialna dłoń

rysy twarzy w maski zmienia,

głupio będzie ruszać stąd

z wielkim grzechem niespełnienia

Jeszcze mam czas na rejs w głąb siebie.

Jeszcze mi gra sześć strun na drewnie.

i jak dawniej lubię gnać

o świtaniu pustą szosą,

obserwuję pilnie jak

posadzone drzewa rosną

płynę takim rytmem dni

jaki serce mi dyktuje,

i nie pragnę być już tym,

który do mnie nie pasuje

czuję się jak błaznów król

we śnie berła pozbawiony,

gdy za oknem tańczy dwór

w nowe szaty przystrojony

więc nie wypominaj mi

czego w życiu nie zrobiłem,

przez ostatni milion chwil

bez rozkładu jazdy żyłem.^[1]