Wybierasz się w drogę,

Jedną z najdłuższych dróg.

Pakujesz marzenia,

Przeszłości płacisz stary dług.

Spłukany do nitki,

W kieszeni już bilet masz

I patrzysz na zegar

I liczysz swój czas.

Twój pociąg się spóźnia

O cały wiek,

Choć czekasz cierpliwie,

Lecz w oczach już się czai lęk.

Zawrócić jeszcze zdążysz,

Otworzyć drzwi –

– W niebie za ciasno jest

Dla takich jak ty!

Zawróć, zapomnij, bilet spal,

Jak inni odbij się od dna ...

Nie będzie ci łatwo

W maskę zamienić twarz

I zacząć od nowa

To wszystko co tak dobrze znasz.

A jednak to lepsze,

Niż cisza gasnących gwiazd.

Zawrócić jeszcze zdążysz...^[1]