Spadasz na mnie niby deszcz, niby wiatr

niesiesz mi tysiąc różnych spraw

Już na niebie słońce roni blask

wiec powiem ci, że już czas

że już czas zadziwić świat

wyrwać serca z chłodnych krat

rozkołysać świat

zabrać z sobą barwy kształt

zagubiony miejski gwar

i odnaleźć dzień.

Dzień, za którym tęsknię

dzień, o którym marzę

zapatrzony w łańcuch dalekich gór

Miejsce na polanie przy ogniska żarze

gwiazd śpiewnie nocny chór.

Więc już czas przebudzić sen

i zaśpiewać pełnym tchem

rozkołysać świat

Niech się dowie każdy człek,

że nieważny w życiu wiek,

ile kto ma lat.^[1]