Mija czas, lecz my wciąż razem,

Czy deszcz, czy wiatr,

Idziemy przez świat.

Gdzie ty – tam i ja,

Jak cienie dwa,

Sami od lat...

Tyle chwil

Przemija obok nas

O krok,

Ze wspomnienia dawnych dni

Zaciera czas.

Lecz kiedy nowy świt

Budzi nas znów,

W oczach uśmiech się tli!

I wita nas dzień,

Nowy dzień, piękny dzień!

Ja wiem, że tyle jest słów

Wciąż przed nami

I tak wiele przejść nam trzeba

Jeszcze dróg

I tyle łez, tyle burz...

Tak, ja wiem, że nim wieczór zajrzy nam znów

Prosto w oczy i dzień zamknie na klucz, na klucz,

Tak wiele wydarzy się tu...

Więc póki co, podaj mi dłonie swe,

Bo wita nas dzień, nowy dzień,

Piękny dzień, piękny dzień!

Wita nas, wita nas nowy dzień,

Już wita nas dzień, nowy dzień, piękny dzień!^[1]