Muzyki dźwięk i rozmów gwar,

A wokół nas tak wiele par

W tańcu płynie jak we mgle.

Wiruje walc, aż braknie tchu

I snują się motyle słów,

Jak w lipcowym śnie.

To był żart, kaprys losu,

Żart, lecz nie sposób

Cieszyć się, bo to tylko był żart.

A przecież gdzieś zniknął w tłumie

Ktoś, kto zrozumiał,

Że ta noc słowa rzuca na wiatr.

Bo gdy sen mija, tak trudno uwierzyć,

Że wszystko zmieni się w żart.

To był żart, kaprys losu,

Żart, lecz nie sposób

Cieszyć się, bo to tylko był żart.

Spod długich rzęs cień smutku spadł

I zamknął się przed nami świat,

Gdy zapukał świt do bram.

A chociaż bal wciąż jeszcze trwał,

Odeszła noc w zaułki dnia

I zostałem sam^[1]