To taki szlak, którym szłem,

na którym ostro grałem

z ręki do ręki

nędza bo nędza

nigdy się nie oszczędzałem

niemyte dusze

palcem poruszę

czy zapobiegnę znów?

Przy stole krzesło czeka na Ciebie

mógłbym umrzeć tu

hej!

Mógłbym umrzeć tu!

Mógłbym umrzeć tu!

Mógłbym umrzeć tu!

Czy oskarżony jest świadomy

o co jest oskarżony?

Czekam niezdarnie

niecodzień karnie

czy zechcesz wrócić tu?

nadchodzi czas, kolejny raz

sam sobie nie pomogę

tułam tu się

jedno co wiem

żyć bez ciebie nie mogę

Karinga nic nie szkodzi!

Karinga nie ten czas!

Szalony sztorm nadchodzi!

Wiatr wieje wokół nas!

Kiedy załamie się hardy kark

i kiedy wszystko zamilknie

kara znana i ogłoszona

i kary tej nie uniknę

znieruchomiały czekam na ciebie

mógłbym umrzeć tu

modlitwa niema, modlitwa pusta

mógłbym umrzeć znów

hej!

Mógłbym umrzeć tu!

Mógłbym umrzeć tu!

Mógłbym umrzeć tu!

otumanionym sercem kołaczę

takim sam siebie nie znałem

jaka to drogą, którą szłem

na której ostro grałem?

Przy stole krzesło czeka na ciebie

ja nie ruszę przed siebie

tułam się tutaj, tułam tu się

nie mogę żyć bez ciebie

Karinga, nic nie szkodzi!

Karinga, nie ma Cię!

Dlaczego nie czekałaś

Bym opamiętał się?!

Karinga, nic nie szkodzi!

Karinga, przez ten czas!

Szalony wiatr nadchodzi!

To nie był czas dla nas!^[1]