Zwariował świat a my razem z nim,

Więc śmiejmy się, bo na co komu łzy?

Zwariował świat i tak dobrze jest,

Więc zostaw żal i ciesz się z nami, ciesz!

Za rokiem rok – no, spójrz, ile ich?

Tuż obok nas w niepamięć idą sny.

Za rokiem rok – to co, nie licz lat

I własny los jak inni zdaj na wiatr!

Karuzela dni a na niej my!

Wiruje czas i unosi nas.

Nie zatrzymasz jej, nie cofniesz, nie

I chociaż żal, płynąć trzeba w dal!

Karuzela dni a na niej my!

Znużeni tak, że aż sił nam brak,

Lecz płyniemy wciąż, jak każe los

I chociaż żal, płynąć trzeba w dal!

Zwariował świat a my tak jak w dym,

Na szczęścia łut, bo jakoś trzeba żyć.

Zwariował świat – gdzie sens, kto to wie?

Straconych szans i tak nie cofniesz, nie!

Nie jesteś sam i wciąż rośnie tłum,

W komedii tej dla wszystkich starczy ról!

Nie jesteś sam, więc graj z nami, graj

I nie martw się, bo życie krótko trwa!

Karuzela dni a na niej my...^[1]