Tego lata, kiedy płonął las

Jeszcze w oczach tę gorączkę masz?

Spróbowałeś życia pierwszy raz,

Pierwszy raz.

W jakimś domu, gdzieś daleko stąd,

Bliżej niż na wyciągnięcie rąk,

Wyżebrany na godzinę kąt,

Obcy kąt, obcy kąt.

Nic nie było – krótkie słowo „my”...

To się śniło – zapamiętaj sny...

Nic nie było – oczy jak we mgle...

To się śniło – nie zapomnij mnie...

Tego lata, kiedy płonął las,

Nic nie stało się prócz dwojga nas,

Gdy nam słowa dłonią zamknął czas,

Krótki czas.

W jakimś domu coraz bliżej stąd,

Prawie jak na wyciągnięcie rąk,

Czeka tamten wyżebrany kąt,

Własny kąt, własny kąt.

Nic nie było...^[2]