Miła Wróżko! Dobra Wróżko!

Czarodziejską machnij różdżką

Odbijemy się od dna

nim się zbudzi Wróżka Zła.

Odbijemy się od lęku

Powolutku, pomaleńku

popłyniemy hen, ach hen...

Ze snu złego w lepszy sen

Wszystkim naszym sprawom ciemnym

Ześlij wróżko sen, zbawienny

Uśpij strach, codzienny strach,

co zamieszkał w płytkich snach.

Daj odpocząć każdej myśli

pełnej złości i zawiści

i przed nami ukryj nas

aż po świtu pierwszy blask.

Miła Wróżko! Dobra Wróżko!

Czarodziejską machnij różdżką

Odbijemy się od dna

nim się zbudzi Wróżka Zła

Niech w pośpiesznych słów zamęcie

zapomniane brzmi zaklęcie

Co powiedzie nas na skrót

gdzie źródlanej wody chłód

Naszym sporom niedorzecznym

daj zatonąć w śnie bezpiecznym

Smak przegranych szans za dnia

rozpuść w snach, spokojnych snach

Daj odpocząć chociaż w nocy

od toczącej nas niemocy

Może wtedy skoro brzask

spróbujemy jeszcze raz...

Póki wciąż dajemy wiarę

naiwnym obrazkom

Póki kołysanki starej

echo w nas nie zgasło

Póki coś w nas tli się choćby

ostatnią iskierką

Nie odrzucaj naszej prośby

Wróżko! Czarodziejko!

Miła Wróżko! Dobra Wróżko!

Czarodziejską machnij różdżką

Odbijemy się od dna

nim się zbudzi Wróżka Zła

Nim nas znów pogrąży z rana

stara bajka, dobrze znana

Nim ostatnia, skoro świt,

snu iskierka zgaśnie... Pst!^[1]