Obudź się – i żyj,

Obudź się – nie śpij!.

Bo, mówią – sen to zdrowie, ale już nikt nie powie,

Że kiedy sen u-mami cię,

To możesz przespać i własne zdrowie.

Filozofia ZEŃ – masz życie to korzystaj zeń.

Żyć – się godzi – jednak – żywiej,

Spanie nieuczciwe - to zmarnowany sen i tlen.

Żyć – się – chciałoby,

Tak między „be”, a „not to be”,

Ale życie „aby – aby” – jakby dla zabawy

– to zmarnowany sens i tlen.

Szczęście – domu nie omija,

Gdzie się ktoś uwija,

A nie owija w koc i śpi.

Obudź się – i żyj.

Obudź się – nie śpij!.

Toż nawet pośród zwierzy leżenie się nie szerzy.

Korzysta zwierz ze swoich leż,

kiedy leżenie mu się należy.

Filozofia ZEŃ – masz życie to korzystaj zeń.

Żyć – się godzi – jednak – żywiej,

Spanie nieuczciwe – to zmarnowany sen i tlen.

Żyć – się – chciałoby,

Tak między „be”, a „not to be”,

Ale życie „aby – aby” – jakby dla zabawy

– to zmarnowany sens i tlen.

Szczęście – domu nie omija,

Gdzie się ktoś uwija,

A nie owija w koc i śpi.^[1]