Podaj mi rękę,

Spójrz we mnie

Przez resztki nas.

Zobacz jak wolno,

Jak pięknie

Gasną resztki gwiazd.

Zatrzymam czas

Bo żadne z nas

Nie chce stąd iść.

Nie wiem czy jest gdzieś coś dalej

Czy nie ma tam nic.

Wiem i widzę jak mi pomagasz

Uciec poza miejsca, których nie chcę pamiętać

Kiedy boję się oddech wziąć

Jak mocno i ciepło wtedy trzymasz mnie w rękach.

Gdy urośniesz jak ona,

Jak ona odlecisz stąd mądra, silna i piękna,

Na skrzydłach z tego co mieliśmy tutaj dobrego

W tych słabych momentach...

Ziemia pod nami pęka

Jest sucha, gorąca i ciemna.

Nie mam już serca wierzyć w cokolwiek

I szukać nam znowu tego cichego miejsca.

W twoich oczach odbija się wszechświat

A światło gwiazd podróżuje wolniej.

Jedna z nich czeka ciągle na ciebie,

Jak dotrzesz już na nią napisz coś o mnie.

Gdy już, cichnę rozumiem jak mało

Można mieć, żeby mieć tak wszystko już.

Kiedy drżę, kiedy znów boję się

Chcę widzieć cię, wiedzieć, że jesteś, że tu...

Ty mnie umiesz na pamięć,

Cała reszta niech po cichu kłamie.

To co czuję zostanie nawet niejasno nienazwane

Jak obok ty.

A kiedy stanie wszystko co pędzi

Będziesz mieć chwilę by na części rozłożyć świat,

Cały czas, każde z nas, każde z słów, wszystkie z lat

Jakby nie było nic...

Chcę cię umieć na pamięć,

Trzymać w sobie to co z nas zostanie...

Tak mocno, tak zdecydowanie, tak bardzo, tak zawsze

Jak obok ty.^[1]