Jedzie jedzie jedzie jedzie jedzie jedzie jedzie jedzie

Jedzie jedzie jedzie krakowskie wesele

Jedzie jedzie jedzie jedzie!

Zakwitła nam ruta, zakwitło nam ziele,

Z hukiem, brzękiem jedzie krakowskie wesele,

Koniki parskają, druhenki śpiewają.

A swatka ze swatem miodem przepijają!

Chodziła tu zorza od morza do morza,

Poglądała chaty, gdzie dziewczyna hoża.

Zobaczyła Kasię, kiedy płótno tkała,

Zapłonęła złotem, Jasia widać.

Znała dzyń, dzyń, dzyń

Szykujże, Jasieńku, konia cisawego,

Nie szykuj mu siana nie owsa złotego.

Otwierajże, ojcze, malowaną skrzynię,

Bo dziś Jaś do chaty bierze gospodynię.

Bierze, bierze!

Zakwitła nam ruta i majowe ziele,

Z hukiem, brzękiem jedzie krakowskie wesele,

A grajże muzyka i nie żałuj smyka

Niech krakowska śpiewka serce nam przenika.

Jedzie jedzie jedzie jedzie jedzie jedzie jedzie jedzie

Jedzie jedzie jedzie krakowskie wesele

Jedzie jedzie jedzie jedzie!^{[1], [2]}