Dzień ucieka, dzień jak rzeka,

Naprzód, ile tchu

I nadciąga już z daleka

Noc po trudnym dniu.

Obok nas

Świateł blask

W ciszę zmienia się

I marzeniem i wspomnieniem ledwie jest.

Za oknami, nad dachami

Rusza Wielki Wóz

A my inni, nie ci sami,

Lecz we dwoje znów.

Aż po świt

Ja i ty –

– Czy to ma być to?

Czy nie lepiej przed znużeniem uciec stąd?

Hej! Hej! Czasu szkoda!

Hej! Hej! Krew nie woda!

W drogę pora iść,

Póki noc jest jeszcze młoda!

Hej! Hej! Czasu szkoda!

Hej! Hej! Krew nie woda!

Szkoda każdej z chwil –

– Jutro po nich nie zostanie nic!

Noc ucieka, noc jak rzeka,

Biegnie, ile tchu,

Nie przystanie, nie zaczeka,

Szkoda nawet słów!

Twarzą w twarz

Obok nas

Przepływają sny,

Jak ocalić je przed świtem, nie wie nikt.

Hej! Hej! Czasu szkoda!

Hej! Hej! Krew nie woda!

W drogę pora iść,

Póki noc jest jeszcze młoda!

Hej! Hej! Czasu szkoda!

Hej! Hej! Krew nie woda!

Szkoda każdej z chwil –

– Jutro po nich nie zostanie nic!^[1]