Przepraszam, że jestem zajęta

I kompletnie niechętna

Do nagłych zmian

Zabrałeś mi ostatnią nadzieję

Że kiedyś się zmienię

Że wyrzucę precz

Pieniądze, słowa brudne, krzywe alabastry

Wiem, dziwne moje życie

Brzydki poniedziałek, zgniła kiść winogron

Nie mam magnesów na lodówce

Nie mam pomysłu na sen

Najbardziej to martwi mnie

Rozkosznie zasnąć i mieć

Sny fioletowe jak bez

Nie znam, nie znam ludzi honoru

Dlatego patrzę z boku

Przyglądam się

Chyba, chyba brak mi empatii

I siły perswazji

Frasunków nie

Nie mam pomysłu na sen

Najbardziej to martwi mnie

Rozkosznie zasnąć i mieć

Sny fioletowe

Tańczą na niebie drapacze

Wzdychają do siebie ustami

Nie znają granic

Spektakularne fantazje kołyszą drzwiami

Milczeniem zwieńczyliby prawdę, stojąc przed lustrami

Nie mam pomysłu na sen

Najbardziej to martwi mnie

Rozkosznie zasnąć i mieć

Sny fioletowe^[2]