Kiedy zapada noc

Przychodzi nie wiadomo skąd

Pod makijażem dziecka twarz

Nauka nie szła jej

I na gigancie jest już rok

Policja ją z widzenia zna

Za pieniądze zrobi ci to co tylko chcesz

Na wideo szkolił ją jej boss

Mówi mało, boi się byś nie skrzywdził jej

Bo lekarze dziś tak drogo chcą

W podziemnym przejściu gdzie

Beton jest gładki niczym stół

Kredkami tworzy wielki fresk

Maluje cały dzień

W tupocie wielu setek nóg

Z uśmiechem łowi monet brzęk

Na balanżce czuł się źle

Ktoś mu działkę dał

Teraz czeka już na złoty strzał

W święta gdy na głodzie był

Tu go znalazł brat

Kupił żarcie i zostawił szmal

Zatrzaskują wszystkie drzwi

Palą każdy most

Smutne jak trzymany w cyrku wilk

W szponach strachu klucząc wciąż

Usiłują żyć

Księżycowe dzieci

Co na dworcach śpią

Księżycowe dzieci

Które kuszą los

Księżycowe ludzie

Folklor wielkich miast

Księżycowi ludzie

Jak przybysze z gwiazd

Księżycowe dzieci

Które zdradził świat

Księżycowi ludzie

Żyją obok nas

Księżycowe dzieci

Których nie chce nikt

Coraz więcej ich

Dzieci

Dzieci

Dzieci^[2]