Kto mnie zna?

Jestem paryską piosenką, aha!

Świt nad Sekwaną zwiastuję co dzień,

budzę bulwary,

ruchliwy plac Pigalle.

Rano pomagam wstać,

dzieci prowadzę do szkół,

w metro się zgrabnie przewinę przez tłum

i biegnę dalej,

aż do lokali,

by zakochanym się przyjrzeć, oho!


Ich serca to mój dom!

  Zakochany to mój brat

  i od lat dzielę jego radości i łzy.

  W jego sercu szukaj,

  a może uda się odnaleźć tę piosnkę w nim.

Kto mnie zna?

Jestem paryską piosenką, aha!

Od setek lat na ławeczkach co noc

młodym doradzam,

a starych odmładzam.

Śmiechem ozdabiam twarz,

czasem wycisnę i łzy,

setkami ulic przenosi mnie wiatr,

wszyscy mnie znają,

wszyscy kochają,

a choć odlecę stąd czasem, oho!

wracam, gdzie jest mój dom.^[1]