Pieśń podniosła, łup wspaniały!

„Witaj Anglio, matko śmiałych!”

Nie spać, dziwki! Róż na twarze!

Idą wasi marynarze!

Ku chwale Anglii schniemy na dzikich antypodach

Fujary jak ogórki marynujemy w szkwałach

Za trudy dla ojczyzny należy się nagroda!

Więc chcemy rzygać piwem! Kołysać się na ciałach!

Gdy byłam jeszcze młoda, najlepsza w kurwim fachu

To powrót chłopców z morza za wielkie miałam święto

Dziś moi kochankowie w podmorskim leżą piachu

Dębowe, dumne dzioby butwieją ich okrętom!

Kiedyście odpływali, mnie jeszcze tu nie było

Wracacie jak po swoje, kołysać się i stękać!

A mnie się, nowicjuszce, namiętna marzy miłość

I rozkosz, którą jeszcze nazajutrz się pamięta!

Wyrzygujemy trzewia w zdziczałych mórz otchłanie

Fujary jak ogórki marynujemy w szkwałach

Angielskiej dziwki tyłek – jedyna nam nagroda!

Więc chcemy rzygać piwem, kołysać się na ciałach!

Kto wie, w zatoki jakie zawiodły was kompasy

Gdzie w barbarzyńskich rytmach czarne się tyłki trzęsą

A teraz zasolone stęskniły się kutasy

I proszą się o zwykłe, angielskie białe mięso!

Widziałaś bohatera? Ten szwendał się po świecie

I każdą dziurę w desce zatykał na okręcie

Nie tęsknią tu za tobą kochanki ani dzieci

Gdy znikąd się tu zjawisz na schlanie i na rżnięcie!

Ku chwale Anglii schniemy na dzikich antypodach

Fujary jak ogórki marynujemy w szkwałach

Za trudy dla ojczyzny należy się nagroda!

Więc chcemy rzygać piwem! Kołysać się na ciałach!^[1]