Niema nic tylko woda, woda, piasek i wiatr

Kryształowy pył gładzi zmęczoną twarz

Niema nic tylko niebo, niebo, miraże fal

Niema nic tylko myśli, myśli i jakiś żal

Niema nic, znowu tłum nieznaczący dla Ciebie nic

Co to jest, skąd ten ból, czemu ciągle musisz tu tkwić

Niema nic, ślady stóp znikające w błękitnej mgle

Niema ich, późno już, czemu piasek tak pali mnie, pali mnie

Nie w tym miejscu przecież chciałeś być

Nie to wino co dzień miałeś pić

Wróć i pochwyć mocno życie w dłoń

I je goń, goń, goń

Niema nic tylko woda, woda, piasek i wiatr

Kryształowy pył gładzi zdumioną twarz

Niema nic tylko niebo, niebo, miraże fal

Niema nic tylko myśli, myśli i jakiś żal

Ile chwil, ile mil pozdzieranych jak talia kart

Co to jest, skąd ten ból, to jest chyba okropny żart

Niema ich, ile dni zamienionych na podły los

Niema ich, późno już, ciągle słyszę, słyszę ten głos

Nie w tym miejscu przecież chciałeś być

Nie to wino co dzień miałeś pić

Wróć i pochwyć mocno życie w dłoń

I je goń, goń, goń

Nie w tym miejscu przecież chciałeś być

Nie to wino co dzień miałeś pić

Wróć i pochwyć mocno życie w dłoń

I je goń, goń, goń^[1]