Bo wiadomo wszem i wobec nie od wczoraj

Że niewdzięczna rola jest kompozytora

Bo choć bardzo chciałby śpiewać kompozytor

Słyszy wciąż by lepiej zajął się muzyką

Ludzie mówią wszak, że śpiewać każdy może

Lecz nie mówią tego o kompozytorze

Nikt dopuścić na estradę się nie warzy

To jest przecież jawnym spiskiem piosenkarzy

Tak się boją konkurencji, że im wcale

Nie na rękę by objawił się nasz talent

Chociaż są wyjątki o tym każdy wie

Do wyjątków tych należy Hanna B.

Hania – przed konkurencją się nie wzbrania

Hania – nie musi się obawiać nas

Haniu – jesteśmy już po rozśpiewaniu

Haniu – zaśpiewaj z nami, z nami, z nami chociaż raz

I zaśpiewaj z nami gdy muzyka gra

La, la, la, la, la, la, la, la, la

I niech chórek ładnie dzieli się na dwa

La, la, la, la, la, la, la, la, la

I niech wiecznie ta cudowna chwila trwa

La, la, la, la, la, la, la, la, la

Haniu – ta z Tobą wspólna tu śpiewanka

Haniu – najwyższy czas wyjaśnić, że

Haniu – to była nasza niespodzianka

Haniu – my wszyscy trzej kochamy Cię^[1]