Widzę, stoi pusty dom

nikogo nie ma w nim

nie ma w nim mieszkać komu

a tak wielu nie ma swego domu

a tak wielu nie ma swego domu

tak wielu

widzę, leży suchy chleb

nikt go nie jadł od czterech dni

i nikt go już nie będzie jeść

a tak wielu nie ma, nie ma co jeść

tak wielu nie ma, nie ma co jeść

tak wielu

widzę, jest nade mną niebo

nikt już z nas nie zauważa go

rzadko kto spojrzy do góry

a tak wielu nie ma nieba w ogóle

a tak wielu nie ma nieba w ogóle

tak wielu nie ma nieba w ogóle

tak wielu nie ma nieba w ogóle

tak wielu

widzę, stoisz ty

nie trzymałem cię za rękę od czterech dni

nie mówiłem niczego dobrego do ciebie

a tak wielu nie ma ciebie dla siebie

tak wielu nie ma ciebie dla siebie

tak wielu, wielu, wielu, wielu nie ma ciebie dla siebie.^[1]