Zarośnięte okopy,

zapadnięte ziemianki,

pordzewiałe orzełki,

przestrzelony kask.

Sosnowy, liściasty

pień pocięty odłamkiem,

nieraz, już nieraz

bronił, chronił nas.

Lasy, nasze lasy, dęby, buki, jodły.

Gdybyście wy, drzewa, opowiadać mogły!

Bory, rzeki, wąwozy,

kilometry granicy,

przemierzają patrole

śledząc świeży trop.

Życzliwym gościną

służą nasze strażnice,

ale dla innych

niegościnny WOP.

Lasy, nasze lasy, dęby, buki, jodły.

Gdybyście wy, drzewa, opowiadać mogły!

Przeszły wiosny, jesienie,

i niejedna już zima,

wśród zwalonych pni rośnie

nowy, młody bór.

Sosnowy, liściasty,

szybko w górę się wspina,

wkrótce w górę się wspina,

wkrótce już, wkrótce

czubem sięgnie chmur.

Lasy, nasze lasy, dęby, buki, jodły.

Gdybyście wy, drzewa, opowiadać mogły!^[1]