W słońcu kwitnie lilja biała,

Drżąca, wiotka, cicha...

Zda się w śniegu się kąpała,

Tak jest jaśniejąca cała,

Taka biel kielicha.

Wiatr jej śnieżne muska łono,

W jej listeczkach wzdycha...

Ona główkę ma wzniesioną,

Pije słońce cud-koroną,

Drżąca, wiotka, cicha...

W słońcu kona moje serce,

Tak jak kwiat złamany,

I na krwawe róż kobierce

Wypłakało w mąk rozterce

Ból serdecznej rany...

Wiem, że tutaj świeci słońce,

Lilij są polany,

Ale serce moje drżące

Nic nie czuje, konające,

Tak jak kwiat złamany...