Moje działania przewidziane przez handlowców

ruchy śledzone przez czujniki i kamery

stargetowany, sklasyfikowany

słyszę wołanie dla mojej grupy docelowej

Kupuj, konsumuj, korzystaj, wydawaj

pracuj, zarabiaj, haruj, awansuj

ciesz się, żyj w pędzie, pochłaniaj

buntowników wyłączamy

Przyjemne melodie umilają zakupy

wrzeszczące reklamy przyciągają wzrok

wielkie obniżki ogłupiają rozsądek

pusty portfel i dom pełen śmieci

Nie słyszymy ciszy – nie szukamy spokoju

nie rozumiemy już znaczenia prostych słów

uśpiona wrażliwość, ucieczka w przyjemność

winy odkupione kartą kredytową

świat dzieje się swoim pędem

gonią ludzie swoje sprawy

elita kosztem mas buduje imperium

trzaska bat i komornik się czai

Kupujemy w galeriach

pracujemy na galerach,

za marne grosze budujemy piramidy

trzaska bat, arbeit macht frei

„wstydzę się bardzo, ja – człowiek”

Niewolnicy w łagrach za rachunki i za chleb

niewolnicy w biurach za haracz dla skarbowych

trzymają nas tak bez wyroku

licząc, że damy im spokój

możesz patrzeć, nie możesz dotknąć

możesz dotknąć, nie możesz mieć

mieć czy być? Być czy mieć?

Rośnie wkurwienie, rośnie gniew

Pies skamlący dostał kamieniem

człowiek proszący dostał w twarz

polała się krew jak zwykle wieczorem

„wstydzę się bardzo, ja – człowiek”.^[1]