Czasami sobie roję

że może to my dwoje

że nic już poza nami

a my nie znamy granic

lecz muszę roić szybko

kto wie, czy wnet to wszystko

prędzej, czy później, zaraz

nie runie prosto na nas

bo nocą wielka łyżka

bliznami z bliska błyska

nie wstanę bo się boję

boję się o nas dwoje

czasami sobie roję

że może to my dwoje

że nic już poza nami

a my nie znamy granic

im dłużej o tym myślę

tym bardziej nienawistnie

łyżeczka mnie nachodzi

bynajmniej, nie by słodzić

bo nocą wielka łyżka

bliznami z bliska błyska

nie wstanę bo się boję

boję się o nas dwoje.^[1]