O piękna damo z portretowych sal,

Słodka szlachcianeczko jak mi dzisiaj żal,

Że dawny urok najpiękniejszej z dam

Przeszłość już zamknęła w kwadrat złotych ram.

Za króla Jana czarowałaś w krąg

Blaskiem swoich oczu, śnieżną bielą rąk

A dzisiaj z owych lat, o których marzę rad,

pozostał ten przeszłości dawnej ślad.

Malowane usta, malowane brwi

Malowane ponsy, malowanej krwi,

Malowane rzęsy i sztuczne cienie

Jak twe spojrzenie co z miłości drwi,

Malowane usta, malowane brwi,

W malowanem sercu miłość śpi

Patrzcie, zakochani, co was nęci w Pani,

malowane usta, malowane brwi.

O smukła panno z dancingowych sal,

Widzę cię jak w tangu lekko płyniesz w dal

Wysportowane ciało nęci mnie,

gdy cię mam w ramionach jak w miłosnym śnie.

Spowite w jedwab najpiękniejsze z ciał,

Budzi w sercu pożar, a w źrenicach szał,

A kiedy zajrzę ci w uroku pełną twarz,

to wiem, że w sobie coś z portretu masz.

Malowane usta, malowane brwi

Malowane ponsy, malowanej krwi,

Malowane rzęsy i sztuczne cienie

Jak twe spojrzenie co z miłości drwi,

Malowane usta, malowane brwi,

W malowanem sercu miłość śpi

Patrzcie, zakochani, co was nęci w Pani,

malowane usta, malowane brwi.^[1]