Życie to mandala z piasku i nietrwała

Im mocniej kochasz tym szybciej się wypalasz

To życie jak mandala gdy w kółko ganiasz

W harmonię chcesz zmieniać chaos i hałas

Życie jak mandala codziennie nas dogania

Rozbryzga w pustkę na ostrych skałach

Życie jak mandala jak lustrzany pałac

A ty stoisz w środku tak bardzo się starasz

Kolejny raz w historii Ziemi grzmot

Gdy spada na nas ta najtłustsza z bomb

Krzyczymy na raz nie dam wygrać łzom

Pusta lodówka złość odcina prąd

Zamierzam wystartować nie wiem skąd

Zamierzam lecz mądrości boli mnie ząb

Roślinożerni co nie żywią się krwią

Lecz sama przyznaj lubisz patrzeć jak rozpadam się w proch

Życie to mandala z piasku i nietrwała

Im mocniej kochasz tym szybciej się wypalasz

To życie jak mandala gdy w kółko ganiasz

W harmonię chcesz zmieniać chaos i hałas

Życie jak mandala codziennie nas dogania

Rozbryzga w pustkę na ostrych skałach

Życie jak mandala jak lustrzany pałac

A ty stoisz w środku tak bardzo się starasz

Z prochu powstanę z twarzy zmyję proch

Nie pierwszy nie ostatni w życiu zwrot

Czarna mascara z łzami miesza się w zło

Iluzji nieprzebranych płonie stos

Czasami ego każe karmić się snom

Czasami sny od życia dalekie są

Jeżeli jesteś ze mną bawisz się w to

To ponad wszystko wybacz sobie usłysz mantrę tą

Życie to mandala z piasku i nietrwała

Im mocniej kochasz tym szybciej się wypalasz

To życie jak mandala gdy w kółko ganiasz

W harmonię chcesz zmieniać chaos i hałas

Życie jak mandala codziennie nas dogania

Rozbryzga w pustkę na ostrych skałach

Życie jak mandala jak lustrzany pałac

A ty stoisz w środku tak bardzo się starasz^[1]