Burdel Mamy Goddam w Mandalay

na tym fachu też się trzeba znać!

To był interes dla gości z wyższych sfer,

ten, kto się chciał zabawić, w kolejce musiał stać!

Czas to pieniądz, więc raz dwa i wiej!

Nie sam szukasz szczęścia w Mandalay!

Dziwki wyrwą z ciebie każdy szmal.

Ty pieprz to i niech innym będzie żal.

Bo co to za porządki z bajzlu robić bajzel,

nawet nóż w kieszeni – trach – otwiera się…

zabrać wreszcie stamtąd tego łajzę,

bo mi spluwa sama już wypalić chce.

Prędzej Johnny, ej!

Johnny, litość miej!

Zaśpiewajmy coś o Mandalay!

Miłość porywcza jest i niecierpliwa.

Kończ Johnny, bo nas namiętność rozrywa.

Księżyc też nie może stać ciągle nad Mandalay.

Nawet on dość może mieć Mandalay!

Burdel Mamy Goddam w Mandalay

Wchłonął odmęt szmaragdowych fal…

Brak nam fantazji i forsy coraz mniej –

kto tamten czas pamięta? Wspominać nawet żal!

Kto okrada mnie z miłości mojej,

Którą zawsze kupić mogłem w Mandalay!

Dziwki wyrwą z ciebie każdy szmal.

Pieprz to i niech innym będzie żal.

Teraz świat się zmienił w jeden wielki bajzel

i dlatego może to wszystko pieprzy się…

No czuję, że to jest przez tamtego łajzę,

Co mi życia sens i smak odebrać chce!

Rusz się Johnny, ej!

Spręż się Johnny, ej!

Zaśpiewajmy coś o Mandalay!

Miłość porywcza jest i niecierpliwa.

Kończ Johnny, bo nas namiętność rozrywa.

Księżyc też nie może stać ciągle nad Mandalay.

Nawet on dość może mieć Mandalay.^[1]