Gdy Polska liczyła swych synów zastały

Zagrzmiało „żyjemy” w Kaszubach też całych.

Zaćmiłaby przecie wolności tej zorza

Bez synów kaszubskich na straży jej morza.

Spokojna bądź, spokojna bądź, spokojna bądź Polsko,

O morską Twą straż.

I wypełni ją, wypełni ją, wypełni ją wiernie

Kaszubski pułk nasz.

Choć krzyżak w szatańskie objęcia nas wabi

Polskiego w nas serca i ducha nie zabił

I chociaż wciąż jeszcze złe zdrady swe knuje

Kaszubskich wiarusów tym jadem nie struje

Spokojna bądź, spokojna bądź, spokojna bądź Polsko...

Bogactwem nie słyną piaszczyste twe pola

Lecz za to hartuje się w pracy nam wola,

I z czynu Ojczyzna, gdy zechce ofiary,

Ochoczo pod strzelców podążym sztandary.

Spokojna bądź, spokojna bądź, spokojna bądź Polsko...

Wśród cudnej, górzystej, kaszubskiej krainy

Jak dęby wyrosłe, powstaną wraz syny,

I choć się na Polskę wsze piekła rozsierdzą

Upadną przed żywą Kaszubską tą twierdzą.

Spokojna bądź, spokojna bądź, spokojna bądź Polsko...^{[1], [2]}