Jeszcze raz ruszy ta zniszczona płyta

Stary sprawdzony dobry blues

Dom już bezludny pustka nieprzebyta

Z pustych pokoi przepędzam czas

Za oknem koniec nocy bezrozumnej

Jak stypa długiej i smutnej jak blues

Drzwi jeszcze skrzypią tak jak wieko trumny

Zamykam nimi życia swego szmat

Jeszcze mi tylko spacer pozostał

Wąską aleją przez zielony park

Wiatr w drzewach szemrze ledwie przebudzony

Tak jak wczoraj, przedwczoraj, od lat

Tak dziwna to chwila brakuje słów

Tak dziwna to chwila brakuje słów

Tak dziwna to chwila brakuje słów

Tak dziwna to chwila brakuje słów^[1]