Z tej drogi, którą przeszło

za wiosną swoją lato

nie patrzę już na przeszłość

przed siebie patrzę za to

Ze wzrokiem na zakręcie

za którym zima w szronach

wciąż czekam nieugięcie

że nim nadejdzie ona

Mężczyzna Jesienny, od innych odmienny

przybędzie z chryzantemami, z chryzantemami

Mężczyzna Jesienny, mężczyzna bezcenny

i nie zamienny już na nic, już na nic

Tłum chłopców jest wiosennych

i letnich mężczyzn sporo

Lecz jeden jest jesienny

przed zimy pustą porą

O tamtych zresztą mniejsza

gdy złoto i szkarłatnie

przystroi jesień pejzaż

bo przyjść ma ten ostatni

Mężczyzna Jesienny, mężczyzna bezcenny

mężczyzna czuły i zdrowy, beznałogowy

Mężczyzna namiętny, mężczyzna majętny

i obojętny dla owych – gotowych

Wyciągnie ręce ku mnie

z uśmiechu odrobiną

a potem będzie płomień

płonący na kominku

I zachód, co w niuansach

czerwieni gaśnie zimnej

i on ostatnia szansa

po której nie ma innej

Mężczyzna Jesienny, mężczyzna bezcenny

mężczyzna na stanowisku, na stanowisku

Mężczyzna namiętny, mężczyzna majętny

Rekompensata za wszystko, za wszystko!^[1]